Zoutpannen en natuurgebied

La Trinité sur Mer krijgt actieve zoutpannen (les marais salants) en een natuurgebied aan het strand van Kervillen (plage de Kervillen). Als u Camping de la Plage uitloopt, gaat u op het strand rechts en komt u bij een terrein van 1,2 hectare (zie foto) wat op dit moment opnieuw wordt ingericht. De werkzaamheden zijn gestart in september 2010 (zie links onderaan foto). 

In het gebied worden kleine eilandjes gemaakt waar bedreigde vogelsoorten zich kunnen nestelen en eten. In de toekomst zullen de verschillende plassen in het natuurgebied vol zitten met verschillende soorten vissen in hun groeifase. Op hetzelfde terrein worden de oude zoutpannen (na grondige werkzaamheden) van La Trinité sur Mer weer in gebruik genomen. Zoutwinning en het natuurgebied is een uitstekende combinatie. Zoutpannen zijn de meest ecologische ontwikkelingen door een mens. Hun uitbating zorgt namelijk voor een gezond natuurlijk evenwicht rijk aan leven. Dit komt door de aanwezigheid van een belangrijke fauna met een grote diversheid aan vogelsoorten.

Zoutzolder (Grenier ou sel) van Kervillen

Werking zoutpan

Het maken van zout gaat in verschillende etapes (zie naast gelegen schema). Het zeewater komt bij vloed in een smal kanaal (Etier) terecht. De paludier opent dan een soort sluis(klep), waardoor het zeewater in de vasière (de eerste verdampingsbekken in het circuit) komt. Deze eerste bekken zorgt er voor dat ongewenste deeltjes zinken en op de bodem blijven liggen. Ook wordt hier het water opgeslagen tussen de twee getijden. Vanuit de vasière passeert het zeewater door een filter naar de tweede verdampingsbekken (cobier). Een ligt hoogteverschil in de verschillende waterbekkens zorgt ervoor dat het zeewater stroomt. Daarna gaat het zeewater via een circuit naar de volgende verdampingsbekken (Fare, Adernes) als laatste komt het zeewater in de verdampingsbekken les œillets terecht. Hier wordt het zout geoogst.

Op het moment dat het zeewater de Etier binnenstroomt heeft het een zoutgehalte van 25g/per liter. Het water wordt verwarmd tijdens zijn lange reis door de verschillende verdampingsbekkens, en zal verdampen door zon en wind. In de oeillet is de zoutconcentratie al 280 g/per liter. Het werk van de paludier bestaat uit het goed regelen van de waterniveau's in de verschillende verdampingsbekkens. Tot hij aan het einde van het parcours het zout kan oogsten.

De snelheid van verdampen hangt af van de volgende vier factoren, in orde van belangrijkheid: 1 de wind, 2 de waterstand (hoe ondieper des te beter), 3 de zon, 4 en het in beweging zetten van het water (werk van de paludier).

Werkzaamheden Paludier

Een Paludier is de persoon die het zout oogst en die zoutpannen onderhoudt ook wel saliculteur of saunier genoemd. Een verkoper van zout heet eveneens saunier. In het kort de werkzaamheden van de paludier tijdens de vier seizoenen. In de winter beschermt hij de zoutpannen tegen de vorst en storm, en pleegt onderhoud. In de lente (maart) haalt hij de modder en algen weg in de verschillende verdampingsbekken en recreëert hun dijken. In de zomer wordt al het zout geoogst (van juni tot september). De paludier maakt dan zeer lange dagen. In de herfst wordt het zout opgeslagen en kan de paludier uitrusten.